Tag Archives: Μουσική

Laurie Anderson

Ζεστή και συναισθηματική ήταν η Laurie Anderson χθες το βράδυ στο Ηρώδειο. Πρώτη φορά την είδα live και την περίμενα ψυχρή να πω την αλήθεια. Κεντρικό όργανο η φιλτραρισμένη της φωνή, που τραγούδησε τις σκέψεις της, τα συναισθήματα της, και της παρατηρήσεις της για τον ανάποδο κόσμο μας.

Laurie Anderson

Έντονα προβληματισμένη με την παγκόσμια τραγωδία του (Αμερικανικού) 21ου αιώνα… πόλεμοι, όπλα, βία, πρόσκαιρη φήμη, μοναξιά, απώλεια επικοινωνίας, έλλειψη ελευθερίας και ανθρωπιάς. Όλος ο κόσμος κατακλύζεται από εικόνες, ήχους και πληροφορίες και παρόλο που προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό, κατά βάθος γνωρίζουμε ότι το συνολικό αποτέλεσμα είναι λάθος.

Laurie Anderson

Πολλές φορές οι στίχοι της ήταν σατυρικοί αλλά κατά βάθος ήταν τραγικοί… Τραγούδησε για την ολοκληρωτική Αμερική και αναγνωρίζαμε την αλήθεια στα λόγια της… αμήχανα συμφωνούσαμε… συμπονούσαμε.

Laurie Anderson

Ακόμη έχω τους στίχους της στ’ αυτιά μου αλλά μου είναι δύσκολο να περιγράψω με λόγια τη χθεσινή εμπειρία. Ορισμένα πράγματα θέλουν τον χρόνο τους, όπως και η Laurie που στα 60 της ξαναγεννήθηκε.

Advertisements

Οι καρκινοπαθείς και συνοδοί τους ζητούν στέγη!

buzz it!Το πρόβλημα
Έχει διαπιστωθεί ότι τα Νοσοκομεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν το τεράστιο πρόβλημα έλλειψης ξενώνων φιλοξενίας των ογκολογικών ασθενών και των συνοδών τους. Οι ογκολογικοί ασθενείς και οι συνοδοί τους που έρχονται στην Αθήνα από την επαρχία και τα νησιά της Ελλάδος στο Ογκολογικό Νοσοκομείο του Αγίου Σάββα, αλλά και άλλων Ογκολογικών Τμημάτων, για εξωτερική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κλπ), καταλήγουν να διαμένουν σε δωμάτια ξενοδοχείων, επιβαρυνόμενοι οι ίδιοι με τα έξοδα διαμονής τους ή καταλήγουν σε σπίτια συγγενικών τους προσώπων, εφόσον αυτά υπάρχουν. Ταυτόχρονα, οι συνοδοί των ασθενών που νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο όταν δεν υπάρχει η παραπάνω δυνατότητα περνούν ατελείωτες μέρες στους διαδρόμους του Νοσοκομείου και συνήθως καταλήγουν να κοιμούνται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στους καναπέδες των σαλονιών του Νοσοκομείου. Ο καρκίνος ως μια μακροχρόνια νόσος απαιτεί αλλεπάλληλες θεραπείες, κουράζει και φθείρει τους ασθενείς και τους συνοδούς τους τόσο ψυχολογικά και συναισθηματικά όσο και οικονομικά, γιατί εκτός του καθεαυτού προβλήματος του καρκίνου, αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα λόγω της έλλειψης στέγης!

Πρόταση- Λύση
Πίσω από τον Άγιο Σάββα, απέναντι από τα Εξωτερικά Ιατρεία, υπάρχουν προσφυγικά κτήρια τα οποία ανήκουν στη δικαιοδοσία της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου του Υπουργείου Οικονομικών και τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα . Ζητούμε την ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Έτσι, οι ασθενείς και οι συνοδοί τους θα είναι δίπλα από το Νοσοκομείο και δεν θα ταλαιπωρούνται με μετακινήσεις, ενώ παράλληλα δεν θα επιβαρύνονται με έξοδα ξενοδοχείου.

Εκδήλωση Διαμαρτυρίας στις 19 και 20 Μαρτίου
Έχουν κατ’ εξακολούθηση γίνει κρούσεις από άμεσα ενδιαφερόμενους στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου για να επιλύσουν το ανωτέρω πρόβλημα. ΑΣΘΕΝΕΙΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΦΙΛΟΙ και ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ αποφασίσαμε να κινητοποιηθούμε και να διεκδικήσουμε δυναμικά τους χώρους αυτούς. Γι’ αυτό οργανώνουμε ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ στους παραπάνω χώρους, τη Δευτέρα και τη Τρίτη, 19 και 20 Μαρτίου 2007. Σκοπός μας να δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα ώστε το κράτος να έλθει αρωγός και να καλυφθεί η παραπάνω βασική ανάγκη των ασθενών και των συνοδών τους και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής τους.

Συναυλία συμπαράστασης στις 18 Μαρτίου
Την Κυριακή, 18 Μαρτίου 2007 οργανώνεται συναυλία συμπαράστασης και έκφρασης διαμαρτυρίας στην οποία θα συμμετάσχουν αφιλοκερδώς 12 συγκροτήματα pop μουσικής. Η συναυλία θα γίνει πίσω από το Νοσοκομείο Ελπίς (Αμπελόκηποι), στην Πλατεία επί των οδών Κεδρινού και Κυρίλλου Λουκάρεως, από τις 17:00 – 24:00. Η είσοδος θα είναι δωρεάν και θα συμμετάσχουν τα συγκροτήματα:

Wild Honey
Model Spy
Μητέρα Φάλαινα Τυφλή
Lolek
Callas
Sun, Rain In Life
Absent Mindead
Zebratracks
Modrec
Peekay Tayloh

Mary And The Boy
Victory Collapse

Να είμαστε όλοι εκεί! Παρακαλούμε θερμά όλα τα ΜΜΕ να μας συμπαρασταθούν και να καλύψουν τις πιο πάνω εκδηλώσεις μας.

Τηλ. Επικοινωνίας:
Λιακοπούλου Πένη 6936474185
Παπαδοπούλου Νατάσα 6972924240
Τριανταφύλλου Νίκος 6974992753

via ref & ref

BBC3 – Βάγκνερ

Την προηγούμενη βδομάδα η εκπομπή Composer of the week του BBC3 είχε αφιέρωμα στο Βάγκνερ. Καθημερινά ο Donald Macleod παρουσίαζε μία πλευρά της μουσικής και της ζωής του Βάγκνερ. Οι εκπομπές θα είναι online για μια ακόμη βδομάδα για όσους ενδιαφέρονται.

Δευτέρα: Musical Colossus

Τρίτη: In Search of the Ideal Woman

Τετάρτη: A Plaster Saint

Πέμπτη: Forging the Ring

Παρασκευή: Comic Turns

Καλή ακρόαση 🙂

Paint it Black

Το Paint it Black απο τους Avengers (myspace) το είχα σε μια κασέτα που μου έγραψε κάποτε ένας φίλος συλλέκτης LP. Χάθηκαν στο χρόνο και η κασέτα και ο φίλος. Σαν χθες θυμάμαι που το έλιωνα (play->rewind->play) σε θλιμμένες/ζόρικες στιγμές… όπως το έλιωσα πρόσφατα. Ο πανκ ήχος και η θυμωμένη φωνή της Πηνελόπης ταιριάζουν γάντι στους στίχους.

Avengers (1978)

Κρατήστε το για στιγμές ανάγκης (click here to download).

Αφιερωμένο στον φίλο μου Coby που του λείπει η κόρη του. Κράτα γερά ρε συ και οι διακοπές είναι πολύ κοντά! Ξέρω, οι μέρες αναμονής είναι πολύ μεγάλες…

Space Oddities

Space Oddities Births

Σε μια πόλη μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά απ’ την Αθήνα, σε μια αίθουσα συνεδριάσεων κάθομαι σ’ ένα τραπέζι εργασίας με συνεργάτες – έναν Άγγλο και μία Γιουγκοσλάβα (όπως ορίζει την εθνικότητα ο Κουστουρίτσα). Νωρίτερα μες τη μέρα, με τα συγκεκριμένα άτομα είχαμε μια συζήτηση περί παγκόσμιας πολιτικής κατάστασης και δηλώσαμε ξένοι αυτού κόσμου που ζούμε. Περασμένες 7 το απόγευμα και οι «αναγκαίες» συνεδρίες της μέρας έχουν τελειώσει και επιτέλους κάνουμε πραγματική δουλειά.

Γράφουμε σιωπηλά στα laptop προσπαθώντας να τελειώσει η μέρα με κάποιο αποτέλεσμα. Παράλληλα και οι τρεις ακούμε μουσική απ’ τα laptops και χαμένοι στον κόσμο μας προσπαθούμε να αποφύγουμε ένα κακό trip της καθημερινότητας. Σε μιά στιγμή η Γιουγκοσλάβα μας κάνει νόημα και μας βάζει ν’ ακούσουμε αυτό που ακούει… χαμογελούμε ο ένας στον άλλο και ακούμε..

A little piece of you
The little peace in me
Will die
For this is not america

Με το που τελειώνει το κομμάτι τους λέω ν’ ακούσουμε αυτό που άκουγα. Χτυπώ play και συνεχίζει ο Bowie…

Sounds of laughter, shades of life are ringing through my open ears
Inciting and inviting me
Limitless undying love, which shines around me like a million suns
It calls me on and on and on
Across the universe

Nothings gonna change my world

Έτοιμοι να συνεχίσουμε δουλειά, ο Άγγλος μας λέει «this is unbelievable, I was just listening to this» και πατάει play:

Though I am past one hundred thousand miles
I am feeling very still
And I think my spaceship knows which way to go
Tell me wife I love her very much, she knows

Τελειώνει το track και κοιταζόμαστε σα μαλάκες.. Είναι κάτι τέτοιες μαγικές «συμπτώσεις» που νιώθουμε ότι δεν είμαστε μόνοι σ’ αυτόν τον πλανήτη. Κλείνουμε τα laptop, τα παρατάμε στο τραπέζι, μπαίνουμε σ’ ένα ταξί και πάμε για μπύρες.

Την ιστορία τη θυμήθηκα την περασμένη Κυριακή. Μπαίνω στ’ αμάξι μετά απο μπύρες και συζήτηση για το πόσο εξωγήινοι είμαστε σ’ αυτό τον πλανήτη, ανοίγω το ραδιόφωνο και ακούω το Space Oddity (live performance in Santa Monica in 1972 – link valid for the next 7 days).

Here am I floating round my tin can
Far above the moon
Planet earth is blue
And theres nothing I can do.

Η απουσία του Ιλάν απ’ το Τρίτο Πρόγραμμα

Πρόσφατα η ΕΡΑ διέκοψε τη σύμβαση του Ιλάν Σολομών, τον μοναδικό παραγωγό τζαζ και κλασικής μουσικής που πραγματικά απολάμβανα 8 με 9 το πρωί στ’ αμάξι και στη συνέχεια στο γραφείο με το ραδιόφωνο του κινητού. Τα περί σύμβασης δεν τα ήξερα μέχρι που διάβασα τα μαντάτα εδώ. Δεν είμαι ειδικός στις συμβάσεις με το δημόσιο, τις διακοπές τους, ασφαλιστικά μέτρα κ.λπ. Θεωρώ τραγικό το γεγονός ότι ο Ιλάν δεν κάνει ραδιόφωνο για τέτοιους λόγους.

Τον «γνωρίζω» μόνο ραδιοφωνικά απ’ τις εποχές του Jazz FM1. Δεν γνωρίζω αν διδάσκει κάπου ραδιόφωνο. Αν όχι ελπίζω να το κάνει γιατί έχει ταλέντο και γνώσεις. Εκτός απ’ τη μουσική που εκπέμπει στους ακροατές του, εξηγεί τους λόγους και τα συναισθήματα που τον έκαναν να επιλέξει συγκεκριμένα κομμάτια. Οι ιστορίες/πρόλογοι κάθε κομματιού που διαλέγει είναι περίτεχνα πλεγμένες με ιστορικά στοιχεία και γεγονότα, είτε είναι αυτό για Βιβάλντι ή για Herbie Hancock. Δεν μακρηγορεί και μεταδίδει με ζωντάνια το πνεύμα των επιλογών του που συνήθως έχουν μιά αλληλουχία.

Τρίτο R.I.P.Από καιρού εις καιρόν, ψάχνοντας ακροάσεις κάνω μια στάση και στη συχνότητα του Τρίτου. Μια μιζέρια επικρατεί στα προγράμματα κλασικής και τζαζ μουσικής2. Όλο πετυχαίνω σοβαροφανείς εκφωνητές, που αναγγέλλουν το playlist τους πετώντας στίχους μεγάλων ποιητών. Με το πομπώδες νεκροθάφτικο ύφος τους και με το επιδεικτικά ιντελλεκτουέλ λεξιλόγιο τους αποθαρρύνουν κάθε καλοπροαίρετο ακροατή. Μου θυμίζουν βαριεστημένους καθηγητές μουσικής που βαρετά παραδίδουν το υλικό τους περιμένοντας να περάσει η ώρα.

Με κάτι τέτοια μπαίνει και το τελευταίο καρφί στο σεντούκι που λέγετε ποιοτική κρατική ραδιοφωνία. Να ελπίζουμε στην ιδιωτική πρωτοβουλία και εδώ; Ο Εν Λευκώ πάντως συσπείρωσε κάποιο κοινό αλλά δεν καλύπτει πλήρως το κενό. Στη Βρετανία ο ClassicFM τα πάει μια χαρά με έξι εκατομμύρια ακροατές τη βδομάδα, παρόλο που είχε αρχικό αντίπαλο το BBC.

Μέχρι να γίνει κάτι (αν ποτέ γίνει) ας είναι καλά οι ξένοι σταθμοί που μεταδίδουν και στο δίκτυο. Ιλάν όμως δεν έχουν 😦

[1] Ο γραφών δεν είχε ούτε έχει επαγγελματικές (ή άλλες) σχέσεις με τον Ιλάν και τα Μ.Μ.Ε. γενικότερα
[2] Η ίδια μιζέρια φορμόλης επικρατεί και στην ιστοσελίδα του Τρίτου.

Kristeen Young

Kristeen Young - Kill the Father

H Kristeen young ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη στη συναυλία του Morrissey. Με τέτοιο support δικαιώνονται και τα 45€ 🙂

Στο myspace προφίλ της χαρακτηρίζει τη μουσική της ως «πιάνο-πανκ» και «ποπ-όπερα». Θα προσθέσω ότι έχει πολλές επιρροές απο τζαζ και αμερικανική φολκ. Η φωνή της έχει απίστευτη έκταση που θυμίζει την Diamanda Galas και την Alison Goldfrapp (στο Felt Mountain). Παράλληλα το πιάνο/synth της είναι λες και παίζει είναι πριν το τέλος του κόσμου… με αλλόκοτα progressions και τέμπος (πάλι θυμίζει Diamanda).

Πολλά kudos και στον ντράμερ («Baby» Jeff White) που την συνόδεψε. Απ’ τους σπάνιους του είδους που δεν βαράνε αλλά παίζουν μουσική… κάπους μου θύμισε τον Budgie των Banshees.

Εδώ το Kill the Father απ’ το τελευταίο της single (link expires in 7 days)