βουλιάζω…

Carusel in Piazza Navona

Αυτή την εποχή περνάω μια ανία, απόλυτη βαρεμάρα για τα πάντα που συμβαίνουν γύρω μου. Κάνω σκέψεις, προβληματισμούς κ.λ.π. αλλά δεν έχω να κάνω κάτι, ούτε καν όρεξη για να εκφραστώ. Λες και είμαι ένα καρουζέλ που γυρνάει συνέχεια γύρω απ’ τον εαυτό του, με τις ίδιες μελωδίες και τα ίδια φώτα κάθε βράδυ.

Ακόμη και τα ίδια μου τα «θέλω» έπεσαν σε χειμερία νάρκη. Πάω να γράψω για κάτι σ’ αυτό το τετράδιο και όλα μου φαίνονται ανούσια, βαρετά και ανώφελα. Μου τη σπάει και η μπλογκόσφαιρα που ασχολείται πολύ με τον εαυτό της και διαβάζω (με εξαιρέσεις) όλο τα ίδια και τα ίδια. Ο Σαββόπουλος το λέει καλύτερα:

Μου φέρνουν ζάλη οι συγχορδίες
κι ημικρανία οι ομοιοκαταληξίες,
και μ’ εκνευρίζει αυτή η φωνή,
που όσο πάει κι εξασθενεί.
Οι εμπνεύσεις μου είναι γλωσσοδέτες,
νιώθω συχνά σαν τους τριγύρω σκηνοθέτες,
που οδηγήσαν μια γενιά
στα πιο βαθιά χασμουρητά.
Κι όλο βουλιάζω στο νανούρισμα
κάποιας αόρατης μαράκας
κι όλοι μου οι φίλοι απορούν,
«τι κάνει ετούτος, ο μαλάκας»;


Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δεν εκμεταλλεύομαι αυτή τη φάση μου. Αντί ν’ αράξω, να κοιμηθώ, να αποχαυνωθώ, να κλείσω το διακόπτη του εγκεφάλου και να κατεβάσω ρολά, κάθομαι και προβληματίζομαι και με τρώνε τα ρούχα μου.

«Κοιμήσου και την επόμενη μέρα θα είσαι εντάξει«.. άκουσα και αυτό το απόφθεγμα απο κάποιον που προσπάθησα να του εξηγήσω την κατάσταση. Εξοργίστηκα όταν το άκουσα.. και τότε κατάλαβα ότι αυτή η ανία είναι ένα πέπλο πάνω απο μια εσωτερική μου πυριτιδαποθήκη. Προς το παρόν προσέχω να μην γίνει έκρηξη γιατί φοβάμαι… Φοβάμαι γι’ αυτούς που νοιάζομαι και ίσως βρεθούν κοντά και τους πιάσει η έκρηξη. Γι’ αυτό και ποτέ δεν κάνω έκρηξη.

11 responses to “βουλιάζω…

  1. Χρειάζεσαι μια δραστική αλλαγή. Το πρόβλημα είναι πως δεν μπορείς να την προκαλέσεις μόνος σου, πρέπει να έρθει από μόνη της.

  2. αποφεύγω τις συνταγές, τις συμβουλές και τα τσιτάτα. ελπίζω πάντως να σου περάσει σύντομα και όταν συμβεί η αναμενόμενη έκρηξη να μην την πληρώσει κάποιος που νοιάζεσαι. καλή επάνοδο στην επιφάνεια, unique. με μεγάλες ανάσες.

  3. Κανένα ταξιδάκι ίσως; Χμ, ναι, σα συμβουλή ακούγεται, αλλά μερικές φορές πιάνει. Και προχωρώντας λίγο παραπέρα, μερικές φορές κανένα ταξιδάκι διαφορετικού περιεχομένου και σκοπού σε κάνει να δεις τα πράγματα διαφορετικά. Εγώ από πέρισυ το κάνω τις δύο πρώτες βδομάδες του Γενάρη, που πάω και μαζεύω ελιές (δες και το post μου: Επιστροφή από τη φύση (ή αλλιώς: η μυσταγωγία της ελιάς)). Ξεφεύγεις και γυρίζεις αναζωογονημένος.

  4. @adamo Δίκιο έχεις φίλε, οι πραγματικές αλλαγές μόνο απο μόνες τους έρχονται.

    @πολύβιος Πραγματικά οι συνταγές ποτέ δεν κολλάνε σ’ αυτά. Το εκτιμώ βαθέως πολ

    @coby You hit the nail on the head φίλε. Τα Χριστούγεννα οργάνωσα τέτοια ταξίδια αλλά όλα μου ήρθαν τούμπα. Λες να πληρώνω τώρα το τίμημα; Μου λείπει πάντως η εποχή του θέρους που πιτσιρίκι με πήγαινε ο πατέρας μου μαζί του

  5. «Λες να πληρώνω τώρα το τίμημα;»

    Οχι ρε φίλε, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Στο κάτω -κάτω, όλοι μας περνάμε περιόδους όπου όλα φαίνεται ότι γυρίζουν εναντίον σου (για να επιβεβαιώνεται έτσι κάθε φορά ο νόμος του Μέρφυ «Αν είναι να πάει κάτι στραβά, θα πάει…»). Να θυμάσαι μόνο ότι: Οταν περάσει η καταιγίδα, γρήγορα ξεχνιέται (νόμος του coby🙂.

  6. Αυτό το τελευταίο, που φοβάσαι μην πάρουν τα σκάγια αυτούς για τους οποίους νοιάζεσαι, είναι μεγάλη παγίδα. Αν η έκρηξη τους αφορά σαφώς και πρέπει να υποστούν τις συνέπειες. Αν δεν τους αφορά απλά θα σταθούν δίπλα σου. Κ μη φοβάσαι γιαυτούς γιατί δεν θα πάθουν τίποτα. Όπως όλοι οι άνθρωποι έχουν κ αυτοί τις άμυνές τους. Επίσης μη φοβάσαι ότι μετά την έκρηξη θα δουν τον κακό σου εαυτό και θα την κάνουν με ελαφρά… Τον έχουν δει και δεν το ξέρεις. Αυτοί που σου ανταποδίδουν το νοιάξιμο τουλάχιστον… Δείξε εμπιστοσύνη και στον εαυτό σου και στους άλλους!

  7. @coby Ο νόμος του coby είναι πολύ σοφός🙂

    @paperflowers: έχεις δίκιο, καλή συμβουλή. Εσύ την εφαρμόζεις; Εκεί είναι τα δύσκολα

  8. Για να το λέω, εννοείται ότι το εφαρμόζω! Όχι πάντα γιατί δεν είναι στο χαρακτήρα μου να εκθέτω όλα μου τα συναισθήματα. Όταν το χρειάζομαι όμως είναι λυτρωτικό. Παλιότερα φοβόμουν ότι αν δείξω κάτι αρνητικό στους φίλους μου, θα τους χάσω. Μεγάλη μαλακία! Έπαψα λοιπόν να κάνω τη μαμά τους και προσέχω κυρίως τον εαυτό μου.
    Τους φίλους μου τους διατήρησα όλους παρεπιπτόντως… Και οι σχέσεις μας είναι πολύ πιο αληθινές.
    Ήταν δύσκολη απόφαση να το ρισκάρω αλλά άξιζε τον κόπο.
    Πάμε γι’άλλα τώρα!

  9. εγώ θα άλλαζα το απόφθεγμα και θα πρόσθετα μερικές λέξεις που στην πράξη κάνουν τη διαφορά: «κοιμήσου και αφέσου χωμένος μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά και την επόμενη μέρα θα είναι λίιιιιιιγο πιο καλά τα πράγματα».🙂
    μπόρα είναι, θα περάσει fishy. σίγουρα πράγματα! η Μπιζέλω ξέρει…

  10. μα καλά! τί σόι ψάρι είσαι εσύ που βουλιάζει??? εεεε?😛
    (xixixixxiii! μια βλακίτσα ποτέ δεν βλάπτει! γέλασες λίγο?)

  11. το «βουλιάζω» πάντα ακολουθείται απο το «αναδύομαι» …
    μερικές φορές με κάτι καλό στα χέρια🙂

    εδώ θα αφήσω την καλησπέρα μου…στο post που μου ταιριάζει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s