When luck follows you, let her enough space to walk side by side

Χθες το πρωί είπα να κάνω δουλειές… να ξεχαστώ μες τη χαρτούρα της γραφειοκρατίας. Πριν φύγω απ’ το σπίτι, έκανα ένα τελευταίο έλεγχο αν πήρα όλα τα αποδεικτικά (ως γνωστόν τέτοια λάθη δεν συγχωρούνται στις υπηρεσίες). Ήμουνα μια απόδειξη μείον και έκανα το σπίτι άνω κάτω για να την βρω. Σκέφτομαι ότι μπορεί να χώθηκε σε μια στοίβα με περιοδικά και εφημερίδες free-press.

Βλέπω τη στοίβα και θυμάμαι… Ήταν Πέμπτη χθες και κάθε Πέμπτη με ρώταγες αν ήθελα να μου πάρεις αντίτυπα και απ’ τις δύο. Εγώ ονειρευόμουν κρυφά τη μέρα που δεν θα μου έκανες την ερώτηση… Φανταζόμουν ότι κάποτε θα τα φυλλομετρούσαμε μαζί και θα κάναμε πλάνα για τα events που μας ενδιαφέρουν.

Memories of tomorrowΠερνάω μία-μία τις εφημερίδες, ταξιδεύω πίσω στο χρόνο και θυμάμαι γεγονότα μας ανά βδομάδα. Με διέκοψε ένα δίφυλλο Α4… στιγμιαία νομίζω ότι βρήκα την απόδειξη! Ήταν ένα αντίγραφο του βιογραφικού σου. Μαζί το ανακαινίσαμε κάτι μήνες πριν. Σαν σήμερα θυμάμαι που σου έκανα ερωτήσεις για να εκμαιεύσω όλα όσα έκανες στην καριέρα σου. Μαζί ρίξαμε φως στα φαινομενικά ασήμαντα και έγιναν σημαντικά. Έπαιζα στρατηγική με τις λέξεις και τις προτάσεις. Με έβλεπες που πήρα φόρα και φοβόσουνα πιθανές ερωτήσεις στη συνέντευξη και κάναμε χιουμοριστικά σενάρια απαντήσεών σου. Γελούσαμε για μέρες με μερικές λέξεις που χρησιμοποίησα και μου είπες να μην υπερβάλλω.

Purple Dreams

Πήρες το κείμενο και ανέλαβες την αισθητική του. Το χτένισες, του έβαλες πινελιές και χρώμα. Μειδιούσες και δεν με άφηνες να το δω πριν τελειώσεις. Το αποτέλεσμα εξέπεμπε την προσωπικότητά σου… αληθινό, αναλυτικό αλλά χωρίς φανφάρες, με γούστο και κυρίως ξεχωριστό. Χαιρόμουν να σε βλέπω να το θαυμάζεις και ένιωσα περήφανος για σένα και που ήμουν σύντροφός σου. Ερωτεύτηκα τη διαδικασία… Ήταν το ξεκίνημα μιας καινούργιας σου πορείας και στην προσπάθεια ήμουνα δίπλα σου… στην αρχή μιας προοπτικής. Ήθελα να γίνει και στη σχέση μας αυτό. Αλλά δεν έγινε…

Η σκέψη μου στροβιλίζεται σ’ εσένα.. δεν ξέρω πως είσαι και ανησυχώ. Πονώ με τη θύμηση του χωρισμού μας και πως σε πίκρανα. Ζορίζομαι να δεχτώ την πραγματικότητα και ούτε παροδικά δεν με καθησυχάζει η σκέψη ότι αυτό που έγινε είναι για το καλό μας… Θέλω να γυρίσω το χρόνο πίσω.. να πάω πίσω στις έντονες και μοναδικές στιγμές που ζήσαμε, να ξαναζήσουμε περιπέτειες, να γελάσουμε για τα όμορφα και να κλάψουμε για τα άσχημα. Θέλω ν’ ακυρώσω τον χωρισμό και να ξαναρχίσουμε…*. Αλλά αυτό δεν γίνεται…

Κάποτε μου έγραψες «when luck follows you, let her enough space to walk side by side». Περιέγραφε τόσο καλά την τύχη μας… που της δώσαμε χώρο και συμπορεύονταν δίπλα μας… Αλλά η τύχη δεν αρκεί…

Το απέραντο bleu συμπορεύεται μαζί μου

* εδώ θυμάμαι το τέλος του The Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Advertisements

8 responses to “When luck follows you, let her enough space to walk side by side

  1. Kουράγιο φίλε. Μόνο ο χρόνος γιατρεύει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ούτε επειδή κυλάει τόσο αργά, ούτε επειδή κυλάει τόσο γρήγορα…

    Σε νιώθω.

  2. είναι από εκείνες τις άθλιες στιγμές που εύχεσαι να έμοιαζες λίιιιιιγο στη Μόνικα από τους Friends, για να είναι όλα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια τακτοποιημένα και ταξινομημένα (meticulous) ώστε να μην ξαναχρειαστεί για μεγάλο διάστημα να «πέσεις πάνω» σε πράγματα που τόσο, μα τόσο πολύ στην (ή στον) θυμίζουν…
    όλοι την περνάμε τη φάση αυτή στη ζωή μας και ζορίζει. ΠΟΛΥ. ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΟΛΥ. σαν καθημερινός θάνατος η απώλεια. μέχρι ο ρημάδης ο χρόνος να κάνει επιτέλους τη δουλειά του.

    τη συμπάθειά μου…
    😦

  3. Τι έγραψες τώρα… Και τι μου θύμισες… 😦

  4. σκ…κατάσταση. Τί να πω…Να σου πω για το χρόνο/δολοφόνο κι εγώ? Τον ξέρουμε και τον μισούμε όλοι, γιατί ξέρουμε πως αυτός θα τα σβήσει όλα. Εγώ σου εύχομαι να μην σβήσει τίποτα ο χρόνος, μόνο τον πόνο που νοιώθεις.

  5. Se niwthw agapite mou!
    H apwleia enos agaphmenou antrhwpou dipla mas einai akrwthriasmos.
    To tromero phantom limb pain pou diavasa kai tis proalles!
    IC

  6. Πολύ όμορφο ποστάκι, φίλε. Εγώ θα σου πω απλώς αυτό που πάντα λέω σε παρόμοιες περιστάσεις. Μη μετανιώνεις για τίποτα. Και μη ξεχνάς τίποτα. Μην ακυρώνεις τίποτα, γιατί αυτά που έζησες μαζί της θα είναι πάντα ζωντανά. Κάπου, κάπως, κάποτε…

  7. Υπάρχουν άνθρωποι που βολεύονται με την απάντηση «όλα είναι για καλό». Μερικές φορές σε χτυπούν φιλικά στην πλάτη κιόλας. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι ευχαρίστως τους έσφαζα. Γιατί το ταξίδι ξεκινάει, ξέρεις ότι θα φτύσεις αίμα μέχρι τον όποιο προορισμό, και αυτοί μιλούν λες και πρόκειται για ένα εξαίσιο εξωτικό νησί το οποίο έτυχε να επισκεφτούν πριν απο εσένα.
    Δεν ξέρω, μπορεί να είμαι και αυστηρός. Και όχι, δεν είμαι έτσι αιχμηρός επειδή και εγώ μόλις έχασα κάποιον. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξέχασα. Ούτε ότι αποκλείω τα χειρότερα.

    Έχει έναν πολύ όμορφο στίχο ο Νιόνιος, αλλά δεν μπορώ να τον θυμηθώ τώρα.

  8. Lethe, ξέρω πολύ καλά γι’ αυτά τα σχόλια που λαμβάνουμε κατα καιρούς. Ξέρω τι λες και δεν είσαι αυστηρός. Κοίτα να δεις που το γύρισα στον Νιόνιο τελευταία – αν θυμηθείς τον στίχο γράψε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s