Η επιστροφή ποτέ δεν είναι χαρούμενη

Express Skopelitis

Καλοκαιρινές διακοπές τέλος! Είπα να γράψω ένα ποστ να μοιραστώ το ανακατεμένο συναίσθημα της επιστροφής γιατί το σώμα μου μπορεί να είναι από χθες στο γραφείο αλλά το μυαλό και η ψυχή μου είναι σε καταγάλανα νερά, σε μπαλκονάτα ηλιοβασιλέματα και σε βραδινά ρακόμελα κάτω απ’ το φεγγαρόφωτο που αντανακλάται στη θάλασσα.

Πιτσιρίκι επιστρέφοντας από διακοπές στ’ αμάξι με τους γονείς είχα ανάμικτα συναισθήματα… η επιστροφή στο σπίτι μας, το τέλος των διακοπών, ο αποχαιρετισμός της καλοκαιρινής παρέας, το σχολείο που ξεκινούσε σύντομα. Αργότερα στα φοιτητικά μου επιστρέφοντας χαλιόμουνα.. Οι θερινοί έρωτες κατέληγαν σ’ ένα τηλέφωνο και μια φράση «θα τα πούμε στην Αθήνα»…. Είχα και στο μυαλό τη σωτήρια εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Η πάλη του θέλω και του πρέπει.. αλλά η αδηφαγία μου για περισσότερο καλοκαίρι δε θα σβήσει ποτέ… καλοκαίρι όπως του Σαββόπουλου:

καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι

Φέτος έφυγα καθυστερημένα λόγω εργασίας. Για πρώτη φορά με το που πάτησα πόδι στον πολυπόθητο προορισμό μπήκα σε κλίμα διακοπών κατ’ ευθείαν. Ήταν σύντομη η απόδραση αλλά θα την αναπολώ και θα αγαλλιάζω με τη μνήμη της όπου και να με ταξιδέψει η ζωή μου. Δυνατές στιγμές, φανταστικές εικόνες, υπέροχα συναισθήματα… ναι, όλος ο Σαββόπουλος μέσα σε μιά βδομαδούλα. Πάλι νιώθω τυχερός… Για να κρατήσω την τρέλα μακριά, μου υπενθυμίζω συχνά-πυκνά ότι οι δυνατές στιγμές στη ζωή δεν είναι προφανείς. Συμπέρασμα και note to self: Τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι και η χημεία μεταξύ τους.

Η επιστροφή ποτέ δεν είναι χαρούμενη… όπως ποτέ δεν είναι θλιβερή.

Στη φωτογραφία το Εξπρές Σκοπελίτης με τιμονιέρη το θρυλικό καπετάνιο Γιάννη. Τσούκου-τσούκου μας επέστρεψε στην πραγματικότητα.

ΥΓ: iPod soundtrack των φετινών διακοπών το Six Feet Under: Everything Ends, Music from the HBO Original Series – Vol. 2 (ειδικά το 5 & 6).

5 responses to “Η επιστροφή ποτέ δεν είναι χαρούμενη

  1. Καλώς τον! Κάθε κατεργάρης σον πάγκο του λοιπόν :=)΄

    Εγώ φαντασιώνομαι -εδώ και πολύ καιρό- πως μου δίνουν άλλες 7 μέρες άδεια και ξαναφεύγω. Σχεδόν το πιστεύω, η κακομοίρα.

    Άντε να μαζευόμαστε να παμε σε καμμια καλοκαιρινή συναυλία ή σε κανα Lucien να παρηγορηθούμε!

  2. Καλό το Κουφονήσι; Ή γεμάτο βλαχοκυριλέδες;

  3. Εγώ δε θέλω να ξαναφύγω. Θέλω να προσαρμοστώ και να μπω στο κλίμα της Αθήνας. Ναι, ναι, να βρεθούμε, να τα πιούμε, να τα πούμε, να νιώσουμε καλύτερα…

  4. {Οι θερινοί έρωτες κατέληγαν σ’ ένα τηλέφωνο και μια φράση “θα τα πούμε στην Αθήνα”….}:
    Οι φετινοί έρωτες ανταποκρίθηκαν στην Αθήνα ή κολλημένοι από τα καρπουζοζουμιά και ανίκανοι να κουνήσουν από τα μισολιωμένα φιλιά, ξέχασαν τη «χημεία»?…
    εεε, τυχερό μοναδικόψαρο?😉
    χιχιχχιιιι!!!!

    >ααα! το υπέροχο Νο 5 βρίσκεται και στο δικό μου ipod-άκι θυμίζοντάς μου το ασύλληπτο τέλος της πολυαγαπημένης μου σειράς.🙂

  5. >Η επιστροφή ποτέ δεν είναι χαρούμενη… όπως ποτέ δεν είναι θλιβερή.

    Έχεις απόλυτο δίκιο αγαπητέ..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s