Ξύπνησα

46 ώρες μέρες μετά ξύπνησα… Κάτι σαν το Waking Life !

• Κοιμήθηκα unique και ξύπνησα uncle όπως επεσήμαναν στα σχόλια οι φίλοι Χαζο-uncle θα έλεγα (ο μπέμπης είναι πολύ γλύκας αλλά και το πρώτο μωρό της φαμίλιας)
• Λίγο αργότερα η βαφτιστήρα έγινε 2 χρονών! Κιόλας!! Στα γενέθλια της ήμουν εξωτερικό
• Ξύπνησα στο Ζάγκρεμπ – η Κροατία προσπαθεί να γίνει Ευρωπαϊκή. Μετά το ανατολικό μπλοκ, Τίτο, και τον πόλεμο η νέα τάξη πραγμάτων την θέλει στο EU. Μέχρι και η Nescafe προσπαθεί να πλασάρει το frappe σαν trendy καφέ (ευτυχώς θα φάει τα μούτρα της – την πρόλαβαν τα Ιταλικά espresso!)
• Ξύπνησα στις Βρυξέλλες – πρώτη φορά κατάφερα και έκατσα πέραν δουλειάς! Αν εξαιρέσουμε τον βροχερό καιρό, οι Βρυξέλλες είναι μια πόλη γεμάτη ζωή και τον πολιτισμό. Έκπληξη ήταν το Μουσείο μουσικών οργάνων – όλα τα λεφτά ο ακουστικός οδηγός που σου δίνουν
• Ξύπνησα και έτρεξα για βιογραφικό και αιτήσεις. Μετά από 4 χρόνια ξαναθυμήθηκα τα τυπικά μου κατορθώματα και για πρώτη φορά ένοιωσα ότι “έκανα πολλά πράγματα μέχρι στιγμής” (τον πήχη τον βάζουμε εμείς όχι οι άλλοι) – και πολλά περισσότερα εκτός βιογραφικού! Σήμερα με πήραν τηλέφωνο για συνέντευξη.
• Λίγο μετά έβαλα μπρος για την ανακαίνιση του διαμερίσματος. Ως τώρα υπολογίζω ότι θα χρειαστώ 10+ μαστόρους και μπόλικα λεφτά. Με ανακουφίζει η σκέψη του αποτελέσματος και οι επερχόμενες αλλαγές.
• Ξύπνησα και έμαθα για τον άδικο χαμό της Αμαλίας. Η θλίψη μου μετατρέπεται σε οργή… Το αποτέλεσμα ενός πολύχρονου Malpractice… δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει και αυτό στο ντούκου!
• Ξύπνησα και έμαθα ότι η ευδαιμονία και η αγαλλίαση που δίνουν τα σοκολατάκια (κι ας είναι και απ’ τις καλύτερες chocolaterie του Βελγίου) είναι εφήμερες – όπως και οι περισσότερες απολαύσεις άλλωστε. Μακάρι να μπορούσα να μην χτίζω όνειρα με “απολαυστικά” θεμέλια γιατί το σημείο θραύσης τους είναι απότομο και οδυνηρό. Το τελευταίο όνειρο ήταν σχεδόν πραγματικό… κάτι σαν το Waking Life… Θα το θυμάμαι για πάντα…